Saksafonla sahnede çalmak, teknik hazırlığın dışında birkaç pratik konuyu da gerektirir.
Birinci konu kamış hazırlığıdır. Sahneye birkaç denenmiş kamışla gidilir; tek bir kamışa bağlı kalmak risklidir çünkü kamış ortam nemine göre gün içinde değişir.
İkinci konu ısınmadır. Çalgı ve dudak ısınmadan çalınan ilk parça, gerçek düzeyi yansıtmaz. Isınma için sessiz bir alan ve yeterli zaman planlanır.
Üçüncü konu ses düzenidir. Mikrofonlu çalınıyorsa monitörden kendi sesini duyabilmek belirleyicidir; duyulmadığında icracı farkında olmadan daha kuvvetli üfler ve entonasyon bozulur.
Dördüncü konu programdır. Parçaların sırası, aralarındaki geçişler ve süre önceden belirlenir.
Beşinci konu dayanıklılıktır. Uzun programlarda dudak yorgunluğu ton kaybına yol açar; program buna göre dizilir ve zorlu parçalar sona bırakılmaz.
Altıncı konu ekipmandır: yedek kamış, bağ, askı ve temizlik malzemesi çantada bulunur.
Sahne deneyimi kademeli kazanılır; küçük ve sık çıkışlar, seyrek ve büyük olanlardan daha iyi hazırlar.
Derslerimizde dönem içinde kısa dinletiler planlanır.