Doğaçlama çalışan öğrenciler genellikle hangi notaların çalınacağına odaklanır; oysa dinleyicide iz bırakan şey çoğunlukla ritimdir.
Birinci çalışma tek sesle doğaçlamadır. Yalnız bir nota kullanılarak, ritim değiştirilerek cümleler kurulur. Bu çalışma, ritmin tek başına ne kadar anlatım taşıdığını gösterir.
İkinci çalışma boşluktur. Cümleler arasında bırakılan sessizlik, cümlenin kendisi kadar belirleyicidir. Deneyimsiz icracı boşluk bırakmaktan kaçınır ve doku tıkanır.
Üçüncü çalışma yer değiştirmedir. Aynı kısa figür, ölçünün farklı yerlerinden başlatılarak çalışılır; tek bir figürden çok sayıda farklı cümle çıkar.
Dördüncü çalışma vurgudur. Aynı nota dizisi, farklı notalar vurgulanarak çalındığında bambaşka duyulur.
Beşinci çalışma nefes yeridir. Cümlelerin uzunluğu nefese göre değil, müzikal yapıya göre planlanır.
Altıncı çalışma zaman hissidir: nabzın hafif önünde ya da arkasında çalmak, dokuya farklı bir karakter verir ve bilinçli bir seçimdir.
Ritim çalışmaları vurmalı çalgı eşliğiyle ya da metronomla yapılabilir.
Derslerimizde doğaçlama çalışması ritimle birlikte yürütülür.